ضریب شکست یک ماده شفاف مقیاسی از سرعت نسبی نور در آن محیط یا ماده است.وقتی نور از یک محیط به محیط دیگر وارد می شود.مانند ورود نور از هوا به آب,سرعت آن پایین آمده ومسیرش تغییر میابد.همه می دانند که به اشیای داخل آب از بالا نگاه می کنیم از اندازه واقعی کوچکترند یا در جای واقعی خودشان دیده نمی شوند.
بافت قرنیه نیز ضریب شکستی شبیه آب دارد.به این معنی که قرنیه ماهی تغییری در مسیر حرکت نور از آب به داخل چشم ها ایجاد نمی کند.در چشم های ما نور هنگام حرکت از قرنیه کند شده و شکسته می شود-قرنیه شبیه یک عدسی عمل کرده ونور بیشتر یاز میدان وسیع دید جمع آوری می کند.اما قرنیه در زیر آب تاثیر آنچنانی ندارد در نتیجه نور اولین بار در سطح عدسی های چشمان ماهی شکسته می شود.یعنی چشم ماهی از قبل در یک محیط تاریک واقع بوده و از کمترین نور در دسترس و حداقل میدان دید تصویر تهیه میکند.جهت تنظیم این مسئله عدسی های چشم ها از طریق حدقه به داخل برآمدگی هایی گرایش یافته و دید پریسکوپیک یا پیرامونی را امکان پذیر می سازد(میدان دید180درجه ای برای هر چشم)بدون وجود تحدب حدقه و سر چرخشی,ماهی میدان دید بسیار محدودی خواهد داشت.
www.ebiomedia.com