2012 روز رستاخیز

سلام دوستان اینبار می خوام شما رو با مطلبی همراهی کنم که سر و صداش جهانی شده و امروز کسی نیست که ازش حرف نزنه... اكه فيلم۲۰۱۲ رو كه چند  هفته اي ميشه تو سراسر دنيا غوغا بپا کرده رو ندیدید پیشنهاد میکنم ببینید اما فقط درحد تماشا...تو این پست هم درمورد ۲۰۱۲ و اتفاقاتی که پیش بینی شده وجود داره هم یه سری عکس از فیلم۲۰۱۲

حالا حاضرید به ۲۰۱۲ سفر کنیم؟؟؟...

۲۰۱۲=پایان جهان

آیا 2012 پایان جهان خواهد بود؟ روزی که درآن به دلیل وقوع یکی از حوادث طبیعی مانند برخورد یک سیارک به زمین همه انسان ها در سرار  جهان خواهند مرد و حیات بر روی زمین از بین خواهد رفت؟  بدون شک نخستین جوابی که به ذهن بسیاری از ما خطور خواهد کرد "خیر"  خواهد بود. پایان دنیا در این سال غیرممکن است.

اما از کجا اینقدر مطمئنیم؟ چطور می دانیم که این اتفاق هرگز نخواهد افتاد؟ ما با اطمینان از اینکه همیشه کسانی هستند که بیش از ما به برسی چنین مسائلی می پردازند و اگر روزی قرار بر این باشد که چنین اتفاقی بی افتد حتماً جلوی آن را خواهند گرفت به سادگی از آن گذشته و چنین مسائلی را غیرممکن اعلام میکنیم. اما آیا تاکنون به این موضوع فکر کرده اید که اگر این موضوع حقیقت داشته باشد، به بسیاری از دلایل جوامع و دولت ها از بیان آن خودداری خواهند کرد!؟ آیا میدانید که چنین پروسه ای در طول حیات سیارات کاملاً طبیعی بوده و بارها اتفاق افتاده می افتد؟ تاکنون توجه کرده اید که از مهمترین دلایل انقراض دایناسورها یکی از همین حوادث طبیعی بوده است؟

شاید یکی از مشکلات اساسی بسیاری از انسان ها همین موضوع باشد! البته نه سال 2012. بلکه برخورد سطحی و بی توجهی به بسیاری از اتفاقاتی که روزانه در پیرامون آنها در حال وقوع است. عده زیادی بر پایان دنیا در سال 2012 اعتقاد دارند . بد نیست تا پیش از هرگونه پاسخی  مبنی بر قبول یا رد این نظریه نتایج تحقیقات ناسا  که در زیر ارائه شده را نیز در ارتباط با این سال بدانید. قضاوت اینکه آیا 2012 یا 2020 پایان دنیا است یا خیر با شما !

 آیا Y2K را به خاطر می آورید؟ به خاطر برنامه ریزی موثر و تحلیل های دقیق و موفقیت آمیز ، این سال بدون ناله و شیون زیادی آمد و رفت. گذشته از اثرات ویژه و احساس برانگیز 21 دسامبر 2012، آن روز پایان دنیا نخواهد بود.

2012 نیز همانند Y2K مورد تحلیل و بررسی قرار گرفته است . برخلاف برخی از عقاید عمومی موجود، پشت پرده پایان دنیا به سرعت آشکار شد. دانشمندان ناسا به سوالات مختلفی که درباره 2012 پرسیده شده پاسخ گفته اند  که در ذیل آورده شده است.

سوال: آیا در 2012 تهدیدی برای زمین وجود دارد یا خیر؟ بسیاری از وب سایت ها می گویند که دنیا در دسامبر 2012 پایان خواهد یافت.

 جواب: در 2012 هیچ اتفاق بدی برای زمین رخ نخواهد داد. سیاره مان برای بیش از 4 میلیارد سال به خوبی به حیات خود ادامه خواهد داد. دانشمندان مشهوری در سراسر دنیا تایید کرده اند که در 2012 هیچ تهدیدی برای زمین وجود نخواهد داشت.

سوال: منشاء این پیش بینی که جهان در 2012 پایان خواهد یافت از کجاست؟

 جواب: داستان از اینجا شروع شد که نیبرو (Nibiru) به سمت زمین در حرکت است. نیبیرو یک سیاره فرضی است که توسط سامریانز عنوان شد. این حادثه اساساً  برای ماه می 2003 پیش بینی شده بود  اما وقتی در آن تاریخ هیچ اتفاقی نیفتاد، روز رستاخیز به دسامبر 2012 تغییر یافت. این دو افسانه با پایان دوره ها در تقویم باستانی مایان (Mayan) مصادف با انقلاب زمستانی (winter solstice) 2012 همزمان شده. از اینرو روز رستاخیز را مصادف با 21 دسامبر 2012  دانستند.

سوال: آیا تقویم مایان در 21 دسامبر 2012 پایان می یابد؟

 جواب: درست مثل تقویمی که به دیوار آشپزخانه تان آویزان کرده اید و در آن هیچ روزی بعد از 31 دسامیر مشخص نشده، در تقویم مایان نیز هیچ موردی برای روز 21 دسامبر 2012 تعیین نشده. در این تاریخ دوره طولانی مدت مایان پایان می یابد. اما پس از آن _ درست مثل تقویم شما که دوباره در تاریخ 1 ژانویه شروع می شود_ در تقویم مایان نیز دوره طولانی مدت بعدی شروع می شود.

سوال: آیا پدیده ای مثل یک برخورد عظیم اتفاق خواهد افتاد؟

 جواب: در دهه بعدی هیچ برخورری اتفاق نخواهد افتاد، زمین در 2012 با هیچ جرم آسمانی برخورد نخواهد کرد، حتی اگر برخوردی هم وجود داشته باشد اثرات آن بر روی زمین بسیار ناچیز خواهد بود. زمین و خورشید در ماه دسامبر تقریباً در مرکز کهکشان راه شیری قرار میگیرند و این پدیده ای است که  به طور سالانه اتفاق می افتد.

صحنه ای از motion picture 2012. Courtesy Columbia Pictures

دان یومانس (Don Yeomans) دانشمند محقق ارشد ناسا می گوید: "ظاهراً علاقه و توجه زیادی نسبت به اجرام آسمانی، موقعیت و مسیر حرکت آنها در پایان سال 2012 وجود دارد. من عاشق یک کتاب خوب یا یک فیلم مثل the next guy هستم، اما اجرام پرنده در فضای خیالی، تلوزیون و فیلم ها پایه علمی ندارند. حتی اخبار جعلی از ناسا نیز در آنها دیده می شود..."

سوال: آیا یک سیاره یا کوتوله قهوه ای (brown dwarf) بنام نیبیرو (Nibiru) یا سیاره ایکس (Planet X) یا اریس (Eris) وجود دارد که در حال نزدیک شدن به زمین  و تهدید آن باشد؟

جواب: نیبیرو و داستان های دیگر درباره سیارات متمرد یک برنامه و شوخی اینترنتی بیش نیست و پایه و اساس واقعی ندارد. اگر نیبیرو و سیاره ایکس واقعی بود و قرار بود تا 2012 با زمین برخورد داشته باشد، اخترشناسان حداقل طی دهه گذشته باید آن را شناسایی می کردند و الان نیز با چشم غیر مسلح قابل رویت بود. بدیهی است که چنین چیزی وجود ندارد. اریس واقعیت دارد اما آن یک سیاره کوچک مثل پلوتو (Pluto) است که در حاشیه خارجی منظومه شمسی باقی خواهد ماند. کمترین فاصله ای که تا زمین باید طی کند 4 میلیارد مایل است.

سوال: تئوری تغییر قطبیت (polar shift) چیست؟ آیا حقیقت دارد که پوسته زمین به دور هسته چرخش 180 درجه دارد که به طور روزانه انجام می گیرد؟

 جواب: واژگونی در چرخش زمین امری محال و غیرممکن است. حرکات آهسته قاره وجود دارد (مثلاً قاره قطب جنوب در صدها میلیون سال قبل در نزدیک استوا قرار داشته) اما اظهار واژگونی قطب ها یک موضوع بی ربط است. هرچند بسیاری از سایت ها برای افراد ساده حرف هایی دارند. آنها اظهار می کنند ارتباطی بین چرخش و قطبیت مغناطیسی زمین وحود دارد که به طورت غیر منظم تغییر می کند.  یک واژگونی مغناطیسی نیز وجود دارد که به طور متوسط هر 400000 سال یکبار بروز می کند. تا جایی که ما می دانیم یک چنین واژگونی مغناطیسی ای هیچ خطری برای حیات روی زمین در بر ندارد. به هر حال وقوع یک واژگونی مغناطیسی تا چند هزاره بعدی غیر محتمل است.

 

زمین به صورت یک مرمر آبی رنگ (Blue Marble): کلکسیون تصاویر Next Generation رنگ سطح کره زمین را با شفافیت زیاد نشان می دهد. این تصویر آمریکای جنوبی را در سپتامبر 2004 نشان می دهد.

سوال: آیا زمین در سال  2012 در خطر برخورد با یک شهاب سنگ قرار دارد؟

جواب: زمین همیشه در معرض خطر برخورد دنباله دارها و آستروئیدها (asteroids) بوده است هرچندکه برخوردهای بزرگ بسیار نادر هستند. آخرین برخورد بزرگ مربوط به 65 میلیون سال قبل بود که منجر به انقراض دایناسورها گردید. امروز اخترشناسان ناسا در حال انجام یک بررسی و کاووش به نام «گارد فضایی» (Spaceguard Survey) هستند تا هر آستروئید نزدیک به زمین را خیلی قبل تر از برخوردش با زمین شناسایی کنند. در حال حاضر هیچ آستروئید تهدید کننده ای  - مثل آستروئیدی که دایناسورها را کشت – را شناسایی نکرده اند. تمام کارهای انجام گرفته به صورت علنی همراه با اکتشافات به دست آمده به طور روزانه در وب سایت NEO Program Office website ناسا قرار می گیرد. بنابراین شما می توانید خودتان ببینید که هیچ برخوردی در 2012 برای زمین پیش بنی نشده است.

سوال: نظر دانشمندان ناسا درباره نامعلوم بودن روز رستاخیز چیست؟

 جواب: برای اظهار نظر درباره هرگونه تغییر دراماتیک و یا ناخوشایند در 2012، علم در کجا قرار گرفته؟شواهد و مدارک آن چیست؟ هیچ چیزی وجود ندارد.  در تمام ادعاهای تخیلی بیان شده در کتاب ها، فیلم ها، مدارک و یا در اینترنت ما نمی توانیم حقیقت وجودی این روز را تغییر دهیم. هیچ مدرک قابل اعتمادی برای هرگونه ادعایی مبنی بر وقوع حادثه غیر عادی در دسامبر 2012 وجود ندارد.

منبع:سایت نجوم ایران

گشت وگذار...

قسمت دوم:حلقه های زحل

این تصویر زیبا که نشان دهنده ی حلقه های زیبای زحل است.توسط کاوشگر فضایی تحقیقاتی کاسینی‚درست زمانی که خورشید جلوی نور خورشید را گرفته است برداشته و به زمین ارسال شده است.کاسینی و فضا پیمای جستجوگر هوینگس بطور مشترک بوسیله ناسا و سازمان فضایی اروپا به فضا فرستاده شد.کاسینی به دور زحل می گردد و اطلاعاتی از آن به زمین مخابره می کند‚اما هوینگس که یک فضا پیمای کوچک است به قمر زحل یعنی تیتان رفته واطلاعاتی از سطح آن کسب و به زمین مخابره می کند.

توجه تصویر فوق تصویر گرفته شده اصلی از کاسینی نمی باشد.

reference:SI.MAG

کشف گروه جدیدی از سیاهچاله ها

دسته ای از سیاهچاله ها که جرم آنها بیش از 500برابر خورشید است توسط گروهی از محققان بین المللی کشف شد.

این گروه از سیاهچاله ها در جستجوی محققان از یک کهکشان نسبتا دور که290میلیون سال نوری با زمین فاصله دارد کشف شد.   بسیاری از سیاهچاله هایی که تاکنون شناخته شده اند در مرکز کهکشانها قرار داشته و مافوق حجیم بوده اند به گونه ای که چندین میلیون تا چندین بیلیون بار حجیم تر از خورشید بوده اند.

کشف جدید اولین دلیل و نشانه ای واضح از وجود سیاهچاله هایی با اندازه متوسط است.

تیم جدید که با هدایت متخصصین فیزیک نجوم در موسسه ( de TUDESPATIAL )فرانسه توانستند این سیاهچاله ها را توسط تلسکوپ اشعه ایکس  آژانس فضایی اروپا به نام ( XMM-NEWTON)کشف کنند.قبلا این ایده قوت گرفته بود که سیاهچاله های ستاره وار درگیر ودار تکانهای شدید و غیر اختیاری  ناشی از ستاره های بزرگ بوجود آمده اند.اما هنوز چگونگی شکل گرفتن.سیاهچاله های مافوق بزرگ(ابرسیاهچاله ها)کاملا مشخص نشده است.

فرضیه دیگر این است که سیاه چاله های بزرگ در نتیجه ادغام چند سیاهچاله متوسط بوجود آمده اند.البته برای تایید این فرضیه ابتدا باید وجود سیاهچاله های بزرگ را اثبات کرد.

این کشف تا به امروز یکی از بهترین اکتشافات ناشی از جستجوی طولانی به دنبال سیاهچاله های متوسط بوده است.

اگرچه دانشمندان می دانند که سیاهچاله های ستاره وار بقایای ستاره های بزرگ بودند,اما مکانیزم شکل گیری ابر سیاهچاله ها هنوزناشناخته مانده است.

مدتهای زیادی فیزیک نجوم براین باور بودند که باید گروه دیگری از کهکشان وجود داشته باشند که حجم(جرم)انها بین صد تا صدبرابر جرم خورشید است.اگرچه تابحال امروز این گونه کهکشان به شکل قابل اطمینانی کشف نشده بود.

این منبع جدید که( HLX1)نامیده شده در لبه کهکشان ESO 243-49قرار دارد.این منبع  دارای اشعه ایکس مافوق درخشان است که درخشندگی آن 260 میلیون برابر اشعه ایکس خورشید است.

منبع:PHYSORG/jamejamonline

دنباله دارها

ستاره های دنباله دار

ستاره دنباله دار یک جرم یخی است که غبار و گاز درون خود را بیرون می پاشد.بیشتر دنباله دارهایی که ما از زمین شاهد آنها هستیم در مدار بیضی شکل بزرگی  دور خورشید می چرخند.

هر دنباله دار از یک هسته جامد,که توسط ابری به نام گیسو احاطه شده است.تشکیل می شود.دنباله دارها دارای یک یا دو دم نیز هستند.اغلب دنباله دارها  آنقدر کوچک یا کم نورند که از زمین بدون تلسکوپ قابل رویت نمی باشند.با این حال برخی از آنها تا هفته ها در آسمان با چشم غیر مسلح دیده می شوند.ما دنباله دارها را به دلیل گاز و غبار موجود در گیسو و همچنین بازتاب نور در قسمت دم,آنها را می بینیم.همچنین گازهای دنباله دارها اثری را که از خورشید جذب کرده اند پخش می کنند واین دلیل درخشش آنهاست.

ستاره شناسان دنباله دارها را بر حسب زمانیکه  برای یکبار گردش به دور خورشید در مدار خود صرف می کنند,طبقه بندی می نمایند.دنباله دارها دوره کمتر از 200سال برای گردش در مدارشان نیاز دارند و دنباله دارهای دوره ی بلند بیش از 200 سال زمان برای یکبار گردش به دور خورشید صرف می کنند.

اقسام یک دنباله دار 

                             

هسته دنباله دارها یک توپ از یخ و ذرات غبار سنگینی است که شبیه به یک گلوله برفی کثیف میباشند.یخ  هسته دنباله دار عمدتا از آب منجمد تشکیل شده است اما ممکن است مواد منجمد دیگری نظیر آمونیاک-دی اکسید کربن و متان نیز وجود داشته باشد.دانشمندان تصور می کنند که هسته برخی از دنباله دارها ترد و شکننده  است,چرا که آنها دنباله دارهایی پیدا کرده اند که بدون هیچ دلیل واضحی خرد شده اند.

با نزدیک شدن یک دنباله دار به قسمتهای داخلی منظومه شمسی گرمای خورشید منجر به تبخیر قسمتی از یخ موجود در سطح هسته دنباله دار شده و ذرات غبار و گاز با فشار از دنباله دار به فضا خارج می گردند وبه این ترتیب قسمت گیسو را شکل می دهند.پرتوهای خورشیدی ذرات را از گیسو به بیرون هل می دهند که این ذرات سبب تشکیل دم غباری دنباله دار می شود.از آنجا که دمهای دنباله دارها توسط پرتوهای خورشیدی جارو زده می شوند,همیشه در جهت مخالف خورشید قرار می گیرند.

زندگی یک دنباله دار

دانشمندان فکر می کنند که دنباله های دوره کوتاه از کمربند کویپر  که در آنسوی مدار سیاره پلوتو قرار دارد می آیند.کشش گرانشی سیارات خارجی منظومه شمسی می تواند بر این اجرام تاثیر گذاشته و آنها را به درون منظومه شمسی بکشاند.دنباله دارهای دوره بلند از ابر اورت می آیند.

هربار که یک دنباله دار وارد منظومه شمسی می شود.قسمتی از یخ و غبار خود را از دست می دهد.گاهی  قسمتی از دنباله آنها پس از ورود به جو زمین به شکل یک شهاب سنگ در آمده ودر اتمسفر زمین می سوزد.در نهایت بعضی از دنباله دارها  همه یخ خود را از دست می دهند.آنها از هم میپاشند و تبدیل به ابری از غبار می شوند ویا بصورت اجرام غیر فعالی نظیر سنگهای آسمانی در می آیند.

چند دنباله دار

در سال 1994 اختر شناسان دنباله داری بنام شومیکر- لوی9 که تکه تکه شده بود و با سیاره مشتری برخورد نمود را مشاهده کردند.یکی از فعالترین دنباله دارهای 400سال اخیر,هال- باپ نام دارد که در سال 1997از فاصله 197 میلیون کیلومتری زمین گذر کرد.البته این برای یک دنباله دار فاصله کمی نیست اما به دلیل هسته ی غیر عادی و بسیار درخشان,این دنباله دار با چشم غیر مسلح نیز قابل رصد بود.تخمین زده شده که قطر هسته ی آن بین 40 تا50 کیلومتر بوده است.

تصویر نقطه برخورد شومیکر لوی به سطح مشتری:

در سال 2004 فضا پیمای آمریکایی غبار ستاره به نزدیک هسته دنباله دار وایلد2 رفت و اطلاعاتی را در مورد گیسوی این دنباله دار جمع آوری نمود.همچنین در همان سال آژانس فضایی اروپا فضاپیمای رزتا را که قرار است در سال 2014 به مدار دنباله دار چاریوموف – گراسیمنکو برسد ارسال کرد.رزتا یک کاوشگر کوچک با خود حمل می کند که برای فرود بر هسته این دنباله طراحی شده است.

 

منبع:yeomans,Donald.cemet/www.academist.net