سخن وبلاگنویس:
در عصر کنونی هرچه همپای علم و تکنولوژی پیش می رویم با خرابه ها و تل هایی از آثار این پیشرفت که جامانده از ناآگاهی های خودمان هست مواجه می شویم,تا جایی که گاه قدرت برداشتن آنها را نیز نداریم و اینجاست که سوالی با عنوان قدرت علم در اذهان پروده می شود,و می گویند کجاست بشری که این علم را پروراند,آبش داد,گسترده اش کرد,چه کس می تواند سد راه این پیشرفت مر گبار شود.همه ساله گوشهایمان نام انواع داروها, افیونها و هزاران وهزار روانگردان را می شنوند,هر روز پیشگامان این صنعت محصولات خود را به بازارهای کثیف و سیاه مواد عرضه می کنند تا اینکه شدیدترین و مرگبارترین نوع آن را به قیمت جان...به مصرف کنندگانشان عرضه کنند.چه عاقبتی در انتظار فرداهای ماست,از کجا معلوم که چند ده سال بعد این مواد و قرصها جای آبنباتهای شیرین را در دستان فرزندانمان نگیرند,از کجا معلوم که بشر این گونه ریشه خود را بر زمین نخشکاند,از کجا معلوم که بزرگترین بمب اتم همین داروها نباشند,از کجا معلوم...
حال به توضیحی هرچند ساده وگذرا بر تاریخ این مواد پردازیم:
از روزگار قدیم مردم از داروها برای ایجاد تحریک یا آرامش,ایجاد 
خواب یا بی خوابی,افزایش قدرت ادراک یا ایجاد توهمات استفاده می کردند.واژه ی دارو را می توان به هر ماده ای به غیر از غذا اطلاق کردکه توسط آن بصورت شیمیایی تغییراتی در عمل کرد موجود زنده ایجاد می گردد.واژه ی داروهای روان گردان به داروهایی اطلاق می شود که رفتار هشیاری یا خلق را تحت تاثیر قرار می دهند.این داروها نه فقط شامل داروهای غیر قانونی یا به اصطلاح خیابانی همچون هرویین و ماری جوانا می گردد بلکه شامل داروهای آرام بخش,و داروهای محرک و نیروزا نیز می گردد.الکل,کافئین(ماده موثر قهوه)و نیکوتین نیز در این گروه از داروها قرار می گیرند.خطرناک ترین و رایج ترین داروی روان گردان نیکوتین است که به تنهایی منجر به360هزار مرگ و میر در سال می شود.در ضمن داروهای درمان اختلالات روانی نیز خلق و رفتار را تحت تاثیر قرار می دهند و جزو داروهای روانگردان محسوب می شود.
در چهار دهه اخیر ,شیوع مصرف به جا و نابجای مواد به طرز چشم گیری افزایش یافته است.اغلب کسانی که مصرف کننده پیوسته موادند,مصرف خود را قبل از بیست سالگی آغاز نموده اند.بسیاری از موادی که توسط جوانان و نوجوانان مورد استفاده قرار می گیرند,بصورت آزمایشی است و ممکن است این افراد مصرف کننده مزمن یا پیوسته در سنین بعدی نباشند.اما برخی از مواد دارای تاثیرات آنچنان پاداش دهنده ی قوی هستند که حتی استفاده آزمایشی از آنها موجب ایجاد اشتیاق شدید در فرد می شود.,بطوری که مقاومت او در مقابل مصرف بعدی می شکند.افزون بر این,برخی از افراد برای به دام افتادن(روانی و جسمی)در این ورطه,آسیب پذیر ترند.بنابراین حتی کسب تجربه کوچکی در این موارد می تواند برای آنها خطرناک باشد.
داروهای روانگردانی که بطور شایع مصرف می شوند یا مورد سوء استفاده قرار می گیرند.
الکل(اتانول) محرکها(نیروزا)
باربیتوراتها آمفتامین
نمباتول بنزدرین
زاناکس دگزدرین
والیوم متدرین
کوکائین
استنشاقی ها نیکوتین
رنگ تینری کافئین
چسب توهم زا
ال اس دی
مسکالین
افیون ها(نارکوتیک) زیلوسیبین
تریاک و مشتقات آن فنسیکلدین
کدئین
مرفین شاهدانگان
متادون ماری جوانا
حشیش
منبع:هیلگارد و اتکینسون